فولادهای ابزار سردکار برای ساخت ابزارهایی استفاده می‌شود که دمای سطح آنها در حین کار به بیش از ۲۰۰ درجه سانتی گراد نرسد.
این فولادها در دماهای کمتر از ۲۰۰ درجه سانتی گراد، با داشتن خواص ذیل مقاومت ابزار را دربرابر تنش های شدید ناشی از فرآیندهای مختلف ماشینکاری (فولاد ابزار سردکار) و شکل دهی، تضمین می نمایند:
_ سختی خیلی بالا
_ مقاومت به سایش زیاد
_ استحکام فشاری و ضربه ای عالی
_ پایداری ابعادی بالا در سختکاری
_ قابلیت ماشینکاری کافی
_ مقاومت به ضربه خوب

فولاد سردکار
فولاد سردکار

ویژگی ها فولاد ابزار سرد کار :

فولاد ۱٫۲۳۶۳ از انواع فولادهای لدبوریتی (پرکربن-پرکرم) است دارای مقاومت به ضربه خیلی خوب است
در مصارف برشی کیفیت لبه های ابزار به مدت طولانی تری حفظ می‌گردد.
به دلیل ویژگی مقاومت به بازگشت، این فولاد را میتوان پس از سختکاری ویژه، نیتراسیون نمود.
فولاد ۱٫۲۳۷۹ در سه حوزه مهم از فرآیندهای ساخت و شکل دهی، شامل shearing ، cold forming  قابل بکارگیری است.

آنیل کامل:

محدوده دمایی: ۸۶۰-۸۳۰ درجه سانتیگراد / سردشدن: درکوره / سختی حاصله: HBN<240
سختکاری:
محدوده دمایی : ۱۰۵۰-۱۰۰۰ درجه سانتیگراد / محیط کوئنج : روغن، هوا یا  درجه سانتیگراد ۵۰۰-۵۵۰              Hot bat
سختکاری ویژه:
محدوده دمایی : ۱۰۸۰-۱۰۵۰ درجه سانتیگراد / محیط کوئنج : روغن، هوا یا  Hot bath
بازگشت:
بلافاصله پس از کوئنچ بازگشت اجرا شود
آهسته ویکنواخت به دمای بازگشت رسانده شود
زمان بازگشت ۲۰mm
۱hr ضخامت وحداقل دوساعت باشد.
بازگشت بایستی دو تا سه بار و سردشدن بین بازگشتها درهوا تادمای محیط انجام شود.
حداقل دمای بازگشت ۱۸۰ درجه سانتیگراد (بازمان طولانی).

ابزاری که به منظور سختکاری ویژه دردمای بالا آستینه شده بایستی مرتبه اول در ۵۳۰-۵۲۰ درجه سانتیگراد
و در مرتبه دوم در ۵۰-۳۰ درجه سانتیگراد کمتر از مرتبه اول بازگشت داده شود.
مرتبه سوم بازگشت احتیاطی وبرای تنش زدایی است.
توصیه می‌شود برای تضمین موفقیت در دستیابی به خواص مورد انتظار، سختکاری و عملیات حرارتی نهایی
فولادهای ابزار به کارگاههایی سپرده شود که دارای دانش کافی، تجربه ومهارت زیاد و تجهیزات قابل کنترل و دقیق هستند.

فولاد های سردکار پر کاربرد در ایران:

1.2080 با استاندارد DIN X210Cr12

Bohler: K100 – SPK :

فولاد ابزاری سردکار 1.2080 هنگام آبکاری تغییر فرم نمی دهد و دارای سختی بین 63 تا 65 راکول سی می باشد, از این فولاد می توان در ساخت قالب های کاشی, سرامیک,چینی, قالب های پرس, برش و کشش, تیغه های برش فلز, تیغچه, برقو, قلاویز, ابزار خم, سنبه, ماتریس و ابزار عاج زنی استفاده نمود.
برای آشنایی بیشتر با این فولاد, نحوه عملیات حرارتی و آنالیز آن بر روی فولاد ابزار سردکار X210Cr12 – 1.2080 کلیک نمائید.

فولاد ابزار SPK
فولاد ابزار SPK

1.2210 با استاندارد DIN 115CrV3

فولاد ابزاری سردکار 1.2210 معروف به فولاد نقره ای دارای خصوصیت مقاومت به فشار و ضربه خوب, ماشین کاری خیلی خوب و اعوجاج بالا می باشد, این فولاد مناسب برای ساخت انواع ابزار آلات برش فلز و کنده کاری مانند مته های مارپیچ و مته خزینه, برقو ها, حدیده و قلاویز و همچنین ساخت سنبه, پین و موارد مشابه دیگر می باشد.برای آشنایی بیشتر با این فولاد, نحوه عملیات حرارتی و آنالیز آن بر روی فولاد ابزار سردکار 115CrV3 – 1.2210 کلیک نمائید.

1.2379 با استاندارد DIN X153CrMoV12

Bohler K110 :

فولاد ابزاری سردکار 1.2379 با تحمل سختی 63 تا 65 راکول سی, مقاومت به ضربه عالی, ماشین کاری خوب, مقاومت به سایش بالا (درصد بالای عنصر وانادیوم), فولادی مناسب برای ساخت انواع قالب های برش حساس به شکست, غلطک های برش در صنایع پروفیل و کاغذ سازی, تیغه فرز خزینه و همچنین فک ها و غلطک های پیچ زنی و ابزار آلات مشابه می باشد.
برای آشنایی بیشتر با این فولاد, نحوه عملیات حرارتی و آنالیز آن بر روی فولاد ابزار سردکار X153CrMoV12 – 1.2379 کلیک نمائید.

1.2436 با استاندارد DIN X210CrW12

Bohler K107 :

فولاد ابزاری سردکار 1.2436 همانند فولاد 1.2080 در آبکاری تغییر فرم نمی دهد اما سختی بیشتری بین 64 تا 66 راکول سی را تحمل می کند, همچنین این فولاد با توجه به میزان تنگستن بیشتر خود نسبت به فولاد 1.2080 مقاومت به حرارت بالاتری دارد و برای ساخت ابزاری که خستگی کاری بالاتری دارند مناسب می باشد. از فولاد 1.2436 می توان در ساخت قالب های کاشی, سرامیک,چینی, قالب های پرس و کشش تیغه های برش فلز, فک های گیوتین, تیغچه, برقو, قلاویز, ابزار خم, سنبه, ماتریس, ابزار عاج زنی و ابزار آلات مشابه استفاده نمود.
برای آشنایی بیشتر با این فولاد, نحوه عملیات حرارتی و آنالیز آن بر روی فولاد ابزار سردکار X210CrW12 – 1.2436 کلیک نمائید.

1.2510 با استاندارد DIN 100MnCrW4

Bohler K460 :

فولاد ابزاری سردکار 1.2510 مقاومت به ضربه و فشار خوبی داشته و بعداز آبکاری تغییر فرم نمی دهد, این فولاد علاوه بر خصوصیت های ذکر شده در مقابل اصطکاک شکننده نبوده و مقاومت خوبی نسبت به اصطکاک نیز از خود نشان میدهد, سختی این فولاد بین 63 تا 65 راکول سی بوده و از آن می توان در ساخت قالب های ملامین, باکلیت و پلاستیک, تیغه های برش ورق, برش پرس و کشش, سنبه, ماتریس, ابزار های برش چوب, قرقره صنایع پروفیل سازی و ابزار آلات مشابه استفاده نمود.
برای آشنایی بیشتر با این فولاد, نحوه عملیات حرارتی و آنالیز آن بر روی فولاد ابزار سردکار 100MnCrW4 – 1.2510 کلیک نمائید.

1.2542 با استاندارد DIN 45WCrV7

Bohler K450 :

فولاد ابزاری سردکار 1.2542 با توجه به درصد بالا تنگستن و وانادیوم خود مقاومت به ضربه و فشار خوبی دارد و میتواند سختی بین 61 تا 64 راکول سی را تحمل نماید, از این فولاد می توان در ساخت ابزار آلاتی نظیر انواع قلم, ماتریس برش, سنبه های حکاکی, ابزار برش چوب, سنبه های تحت فشار بالا, تیغچه های برش میلگرد و ورق های فولادی استفاده نمود.
برای آشنایی بیشتر با این فولاد, نحوه عملیات حرارتی و آنالیز آن بر روی فولاد ابزار سردکار 45WCrV7 – 1.2542 کلیک نمائید.

جهت بررسی تخصصی فولاد های ابزاری سردکار بر روی فولاد مورد نظر خود کلیک نمائید.

1.2067 – 100Cr6
1.2080 – C210Cr12
1.2210 – 115CrV3
1.2235 – 80CrV2
1.2363 – X100CrMoV5-1
1.2379 – X155CrVMo12-1
1.2419 – 105WCr6
1.2436 – X210CrW12
1.2510 – 100MnCrW4
1.2542 – 45WCr7

1.2550 – 60WCrV7
1.2601 – X165CrMoV12
1.2767 – X45NiCrMo4
1.2842 – 90MnCrV8
خواص مثبت:
_ تنش پذیری بالا حین برشکاری
_ فرم پذیری خیلی خوب
_ سختی پذیری عالی
_ مقاومت به ضربه عالی
_ استحکام فشاری و ضربه ای بالا

خواص منفی:
_ از دست دادن خواص در دمای کاری بالا
_ ماشین کاری ضعیف و خیلی ضعیف در بعضی از فولاد های این گروه

کاربرد فولاد های ابزاری سرد کار

فولادهای ابزاری سرد کار یکی از پرکاربردترین فولاد ها برای ساخت ابزار برش سرد (از ضخامت 0.001 تا 60 میلیمتر), پانچ, خم و ابزار آلات مشابه می باشند.
بطور کلی از فولاد های ابزار سرد کار می توان در ساخت ابزار آلاتی نظیر اکستروژن سرد, میله های تزریق, بوته های برش, پانچ ها, ابزار کار با چوب, رول های سردکار, ابزار های فشار برای صنایع سرامیک, دارویی, قالب های مارک زنی, قالب های کشش سرد, سمبه و ماتریس, تیغ آسیاب, پرگار های آهنی, ابزار های اندازه گیری دقیق, قلاویز ها, مرغک ها, ابزار های پرداخت, قالب های پولک زنی تحت شرایط حاد, قالب های کششی عمیق, ابزار خان کشی, قالب های سردکار, قالب های فورج سرد و موارد مشابه دیگر استفاده نمود.

فولاد های ابزاری سردکار به دلیل اینکه در دمای بالا سختی خود را از دست می دهند, نیازمند عملیات حرارتی بسیار دقیق هستند, به همین دلیل برای اینکه در حین عملیات حرارتی فولاد شکسته نشود و ترک برندارد باید از تجهیزات بسیار پیشرفته و افراد متخصص استفاده نمود.

گروه (O) – فولادهای کم آلیاژ و سخت شونده در روغن

دمای سختکاری در این گروه کمتر از گروه های A و D می باشد, به همین دلیل مقاومت سایشی متوسط رو به بالا و شکل پذیری خیلی خوب را دارا می باشند.

گروه (A) – فولادهای آلیاژ متوسط سخت شونده در هوا

دمای سختکاری این گروه بیشتر از گروه O می باشد, در این گروه میزان عناصر آلیاژی از گروه D کمتر و از گروه A بیشتر می باشد در نتیجه مقاومت سایشی بالاتری نسبت به گروه O دارند و در مقابل قابلیت ماشین کاری این گروه به دلیل وجود منگنز بیشتر نسبت به گروه O کمتر است.

گروه (D) – فولادهای سردکار پر کروم

همانطور که مشخص است دمای سختکاری در این گروه از دو گروه دیگر بیشتر می باشد, که باعث می شود مقاومت به سایش آن به حداکثر برسد, البته وجود عنصر آلیاژی کروم نیز برای افزایش مقاومت به سایش بسیار تاثییر گذار می باشد, افزایش مقاومت به سایش این گروه باعث می شود ماشین کاری این گروه ضعیف ترین ماشین کاری در گروه فولاد های ابزاری سرد کار باشد.

برای اطلاع از موجودی و سفارش و استعلام قيمت فولاد سردکار با فروشگاه فولاد و آهن آلات صانعی تماس بگیرید

Leave a Comment